پنجره رابگشاکه من بارانم

 

چشمهایت راببند نازنینم، شمعدانی

 

بوسه برچشمانم زدی

 

آتشی برجانم زدی

 

توشکفتی درگلدان عشق

 

توهم آغوش بهار

 

 بازخواندی

 

قصه تکرارعشق

 

بیدمجنونم 

 

توئی لیلای من

 

درسکوت چشم تو

 

گریه معنامی شود

 

بازباران می باردوآبی شدی

 

درزلال چشم تو،افسانه ای

 

پشت پرچین بازهم دست اقاقیها

 

سایه کرده برروی رود

 

آبی آبی تویی تکراررود

 

یک بنفشه می کندخنده به من

 

قاصدک پرمیکشددربین دشت

 

آسمان آبی  شده

 

زندگی زیباشده

 

لاله را بنشان کناردست خود

 

بوسه زن برروی او

 

من کنون دریاشدم

آبی آبی شدم

 

 

  

 

 

نوشته شده در پنجشنبه ٢٠ فروردین ۱۳۸۸ساعت ۱:٢٧ ‎ب.ظ توسط سامی نظرات () |